an insight into the roots of the psillakis name
The letter below was written by me to Mr Nicos Psilakis a well known writer and expert on Mediterranean herbs olive oil.
Dear Mr and Mrs Psilakis,
I have been reading your book 'Herbs in Cooking' with great interest. Your books all seem quite popular here in Cyprus.
I have been very curious lately with regards to whether we may be related. I have, with the help of other family members, managed to trace and/ or communicate with members of the Psillakis (our spelling) family in Brazil, the USA and Australia. A cousin, Jason Psillakis, based in New Jersey, USA, has put together a family tree  ( ), which I also feature on my website, . This website is an attempt to bring together the Psillakis family give them a presence on the web. 
There are many people in numerous countries, including Greece (and Crete), Cyprus, the USA, the UK, Australia and Brazil who have this surname, variously spelled Psillakis, Psilakis, Psyllakis or Psylakis (we actually spell it Ψυλλάκης in Greek but Psillakis in English and have traced our roots back to the island of Symi, although I suspect that going back, the roots may actually lie in Crete).  
I would be very interested to hear your opinion. I hope you have the time to look at my website. It would be interesting to find out that we share a common ancestor.
with my very best regards
Lucas Psillakis



 Below is his reply ( translated into English by myself). The original reply I received (in Greek) is below this.


Dear friends,


I had been told of the presence of the surname Psilakis (or Psyllakis or Psillakis) in Cyprus, where I have been on a few occasions (for speeches) and I am very glad that you communicated with me. I have met people with this surname on Symi, and there are several in Thessalonica and elsewhere. Overseas, I know there are people with this surname in America, France and Australia.

            In Crete, this surname is quite common (Chania, Rethymnon, Iraklion, Iera Petra, Ayios Nicolaos and in the village: Kastamonits, Armacha, Embaros, Nipiditos, Anopolis, Melambes, Lakkoi, Zymbragou, Hora Sfakion and many more.

            Our family has always known that there are people with this surname in the islands other than Crete and they are considered relatives. In any case, the Psillakises in Symi have told me that their origins lie in Crete.

            Our roots are common, from the district of Sfakia, and, more specifically from the villages of Mouri and Askyphos. Mouri no longer exists; only its ruins remain, as well as the church of Stavromenos (the Crucified Christ) where the big festival is held every 14th September. My family left Sfakia after Daskaloyianni’s revolt in 1770, when the whole deistrict was destroyed. According to our family tradition, they were cousins of Daskaloyiannis. Daskaloyiannis was a well known revolutionary who was skinned alive in Iraklion the following year. My own ancestor’s name was Andreas (or Androulis) and he was hanged from a tree by the Turkish occupiers along with several other revolutionaries around 1770 or 1772. His children fled for Iraklion. There used to be a folk song about him, and I heard this when I was a child in the mid-sixties, but unfortunately it seems to have been lost in time.

            The schoolmaster Vassilios Psilakis came from the same family, and he was schoolmaster to Eleftherios Venizelos, and also wrote a pioneering historical work on the island in around 1910.

            The Psilakises in the villages probably left Crete after 1770. Some of them may have left much later, in 1821, 1866, or at the end of the 19th Century. Because they were seamen and captains, they were able to leave the island by sea. Sfakia then was noted for its seafarers who travelled and traded all over the Mediterranean.

            It is certain that we all share a common root…And, thankfully, we all know plenty about our roots.

There was once a thought to organise a meeting for all the Psillakises from all over the world, but, unfortunately, it never materialised…


With many regards


Nicos Psilakis 



Αγαπητοί φίλοι,


Μου είχαν πει ότι υπήρχε το επώνυμο Ψιλάκης (ή Ψυλλάκης, ή Ψιλλάκης) στην Κύπρο, όπου έχω έρθει μερικές φορές (για ομιλίες), και χάρηκα πολύ που επικοινωνήσατε μαζί μου. Έχω συναντήσει ανθρώπους με το ίδιο επώνυμο στη Σύμη ενώ υπάρχουν αρκετοί στην Θεσσαλονίκη και αλλού. Στο εξωτερικό, γνωρίζω ότι υπάρχουν στην Αμερική, στη Γαλλία, στην Αυτραλία...

Στην Κρήτη το επώνυμο είναι μάλλον συνηθισμένο (Χανιά, Ρέθυμνο, Ηράκλειο, Ιεράπετρα, Άγιος Νικόλαος και στα χωριά: Κασταμονίτσα, Αρμάχα, Έμπαρος, Νιπηδητός,  Ανώπολη (Ηρακλείου), Μέλαμπες (Ρεθύμνου), Λάκκοι, Ζυμπραγού, Χώρα Σφακίων (Χανιά) και σε κάμποσα άλλα.

Στην οικογενειακή παράδοση είναι γνωστό ότι υπάρχουν στα νησιά Ψιλάκηδες και θεωρούνται συγγενείς. Εξ’ άλλου και στη Σύμη μου είπαν ότι κατάγονται από την Κρήτη.

Η ρίζα όλων μας είναι κοινή, από την επαρχία Σφακίων και πιο συγκεκριμένα από τα χωριά Μουρί και Ασκύφου. Το Μουρί δεν υπάρχει πια. Σώζονται μόνο τα ερείπιά του και ο ναός του Σταυρωμένου, όπου γίνεται μεγάλο πανηγύρι στις 14 Σεπτεμβρίου. Η δική μου οικογένεια έφυγε από τα Σφακιά μετά την επανάσταση του Δασκαλογιάννη, το 1770, οπότε και καταστράφηκε ολόκληρη η επαρχία. Σύμφωνα με την οικογενειακή παράδοση, ήταν συγγενείς (ξαδέλφια) του Δασκαλογιάννη (πρόκειται για έναν ονομαστό Επαναστάτη της Κρήτης που τον έγδαραν στο Ηράκλειο την επόμενη χρονιά). Ο δικός μου πρόγονος ονομαζόταν Ανδρέας (Αντρουλής) και τον σκότωσαν οι Τούρκοι στο Ρέθυμνο (τον είχαν κρεμάσει σε έναν πλάτανο) μαζί με άλλους επαναστάτες, κάπου στα 1770-1772. Τα παιδιά του έφυγαν και πήγαν στην περιοχή του Ηρακλείου, όπου και εγκαταστάθηκαν. Για τον Αντρέα Ψυλλάκη ή Ψιλάκη υπήρχε ένα ωραίο δημοτικό τραγούδι που το άκουσα όταν ήμουν παιδί (στα 1965-1966) αλλά δυστυχώς δεν έχει σωθεί.

Από την ίδια οικογένεια ήταν ο ιστορικός της Κρήτης Βασίλειος Ψιλάκης, ο οποίος διετέλεσε Γυμνασιάρχης του Ελευθερίου Βενιζέλου και είχε γράψει ένα σπουδαίο βιβλίο για την ιστορία του νησιού, κάπου στα 1910. Είναι πρωτοποριακό για την εποχή του.

Οι Ψιλάκηδες που ζουν στα νησιά έχουν φύγει πιθανότατα μετά το 1770. Μερικοί απ’ αυτούς έφυγαν από την Κρήτη πολύ αργότερα, το 1821, το 1866 καθώς και στα τέλη του 19ου αιώνα. Επειδή ήταν ναυτικοί και καραβοκύρηδες είχαν την ευχέρεια να ταξιδέψουν και μπορούσαν να φύγουν εύκολα από το νησί. Τα Σφακιά εκείνης της εποχής ήταν φημισμένος τόπος καραβοκύρηδων που ταξίδευαν σε όλη τη Μεσόγειο και ασχολούνταν με το εμπόριο

Είναι βέβαιο ότι όλοι έχομε μια κοινή ρίζα… Και, ευτυχώς, μπορούμε να γνωρίζομε αρκετά για την καταγωγή μας.

Κάποτε υπήρχε και μια σκέψη να γίνει μια παγκόσμια συνάντηση των Ψυλλάκηδων, αλλά δυστυχώς δεν έχει προχωρήσει…


Με πολλούς χαιρετισμούς


Νίκος Ψιλάκης